Rozwój protetyki oparty na ceramice datuje się na XIX wiek, kiedy to rozpoczęto pierwsze eksperymenty z materiałami ceramicznymi w stomatologii. W 1820 roku dentysta J.C.F. Maury opracował metodę, która pozwalała na uzyskanie półprzezroczystej porcelany. Stworzył on koncepcję formowania zębów z dwóch warstw ceramicznych: porcelanowego jądra oraz szkliwa, które tworzyło zewnętrzny płaszcz. Jubiler S.W. Stockton w 1825 roku jako pierwszy podjął się masowej produkcji zębów porcelanowych, a Charles Henry Land wprowadził pionierskie, wypalane korony ceramiczne o wysokich walorach estetycznych. W 1894 roku skonstruowano pierwszy piec elektryczny do wypalania ceramiki dentystycznej, a w 1898 roku odkryto porcelanę o niskiej temperaturze topnienia, co zapoczątkowało erę masowej produkcji uzupełnień pełnoceramicznych.
Co to jest ten cyrkon?
Choć formalnie rzecz biorąc cyrkon to pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 40 i symbolu Zr, który jest srebrzystym metalem o dużej odporności na korozję i wysokie temperatury, mówiąc o cyrkonie najczęściej mamy na myśli zawierające go związki chemiczne. Cyrkon bowiem to również minerał będący naturalnym krzemianem cyrkonu o wzorze chemicznym ZrSiO₄. Występuje w przyrodzie w postaci drobnych kryształków i ma dużą twardość oraz wysoką temperaturę topnienia. Jego wyjątkowa stabilność chemiczna sprawia, że jest szeroko wykorzystywany zarówno w jubilerstwie, jak i w przemyśle – m.in. do produkcji implantów zębowych oraz elementów odpornych na wysokie temperatury.
W stomatologii i medycynie najczęściej używa się tlenku cyrkonu (ZrO₂), czyli formy syntetycznej, która po odpowiednim przetworzeniu staje się wytrzymałym i estetycznym materiałem ceramicznym. Ze względu na wysoką biokompatybilność i odporność na korozję, tlenek cyrkonu znajduje zastosowanie nie tylko w implantach zębowych, ale także w endoprotezach stawów.
Charakterystyka cyrkonu jako materiału stosowanego w implantach
Implanty cyrkonowe, wykonane z tlenku cyrkonu, są cenione nie tylko za wytrzymałość, ale także za wyjątkowe właściwości estetyczne i biozgodność. Materiał ten, stosowany również w endoprotezach biodrowych, doskonale spełnia wymogi stawiane implantom zębowym. Kolor cyrkonu, przypominający kość słoniową, idealnie komponuje się z naturalnymi zębami, zapewniając estetykę, która zadowala najbardziej wymagających pacjentów. Dodatkowo, dzięki stabilności chemicznej ceramiki, nie zachodzi proces uwalniania jonów ani innych substancji, co eliminuje ryzyko korozji i reakcji zapalnych. Cyrkon jest idealną opcją dla pacjentów uczulonych na tytan, najczęściej stosowany materiał implantologiczny. Warto dodać, że implanty te, podobnie jak naturalne zęby, doskonale reagują na światło słoneczne, co wpływa na ich realistyczny wygląd.
Najważniejsze zalety implantów cyrkonowych
Ceramika, wykorzystywana od lat zarówno w medycynie (w endoprotezach), jak i stomatologii, odznacza się trwałością i bezpieczeństwem. Jest biokompatybilna, nietoksyczna i nie wywołuje reakcji alergicznych, co jest kluczowe dla pacjentów z wrażliwym układem immunologicznym. Na powierzchni ceramicznych implantów odkłada się mniej bakterii i biofilmu, co zmniejsza ryzyko zapalenia dziąseł i przyzębia. Materiał ten jest odporny na pękanie, a wykonane z niego implanty charakteryzują się dużą trwałością i stabilnością.
Czy implanty cyrkonowe zawierają metale?
Czysty cyrkon, często porównywany do diamentu ze względu na wygląd, jest przetwarzany w białą postać dwutlenku cyrkonu, która, choć należy do metali przejściowych, w formie ceramicznej staje się strukturalnie wolna od metalu. Proces ten pozwala na przekształcenie cyrkonu w ceramikę, co czyni go bezpiecznym materiałem do zastosowań w stomatologii.
